Şimdi sana hayatımın ilk anını anlatayım, Ben o gün çok heyecanlıydım zaten hatırlarsan konuşamamıştım senle ilk başta ama seninle olmanın güzel olduğunu o zamandan düşünmüştüm. Seninle konuşmak huzur veriyordu, hala da veriyor. Bana ne oldu bilmiyorum, beni ne değiştirdi onu da bilmiyorum ama seninle olmanın güzelliği diyebilirim.Neyse  O gün eve nasıl gittiğimi bilmiyorum, aklımda sadece sen varsın. Senle olduğumuz kısımları eksiksiz hatırlarım ama sensiz kısımları hatırlamıyorum. O sırada aklıma sana almam gereken bişey olduğunu düşündüm, hissettim yani. Eksiksiz bir saat aradım ama zorda olsa buldum sonuç olarak. o peluş mu adı bilmiyorum peluş dicem sana buldum ve aldım. Sonrasında o peluşu sana verirken kalbim yerinden çıkıcak gibiydi. Bir yandan da kötü hissediyordum aslında. Acaba yaşadığım her şeyi o önemseyecek mi anlayış gösterecek mi korkusundayım. Tabikide korktuğum gibi olmadı anlayışta gösterdi önemsedi de. Sonra o gün beni benden alan bir şey yaptı. Bana dediği şey aslında sertti ama dediki sen salakmısın neden paranı boşa harcıyorsun çiçek alıyordum sürekli bana bunu dedi. İlk defa orda değerli hissetim benim ne durumda olduğumu bilmiyordu ama beni düşünüyordu. Orda ben dedim bu kız benim kaderim galiba diye ilk orda istedim sevgili olmayı ilk orda olsun istedim. Bunu o bilmiyor ama ben onu ağzından çıkan bir söz ile sevdim tek bir söz ile bakış ne kelime . Sonra zaten eve döndük bugün bu şekilde bitti. OKUMAK SARDIYSA 2. YE GEÇ AŞKKK